Pol. Merkur. Lek (Pol. Med. J.), 2017, XLIII/256: 172-176 - MEDPRESS

Newsletter

Pol. Merkur. Lek (Pol. Med. J.), 2017, XLIII/256: 172-176 Powiększ do pełnego rozmiaru

Pol. Merkur. Lek (Pol. Med. J.), 2017, XLIII/256: 172-176

Tytuł: Terapia pary z osobą chorą na chorobę afektywną dwubiegunową 

Autorzy: Witusik A, Pietras T. 

Więcej szczegółów

06/256

40,00 zł

STRESZCZENIE PRACY W JĘZYKU POLSKIM I ANGIELSKIM. PEŁNA TREŚĆ ARTYKUŁU TYLKO W JĘZYKU ANGIELSKIM.

Terapia pary z osobą chorą na chorobę afektywną dwubiegunową


Witusik A1, Pietras T2.

1Zakład Psychologii Instytutu Nauk Pedagogicznych Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, Filia w Piotrkowie Trybunalskim; 2Zakład Farmakologii Klinicznej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi

Analiza jakościowa terapii pary z osobą chorą na chorobę afektywną dwubiegunową jest ważnym paradygmatem badawczym we współczesnej psychoterapii zaburzeń psychicznych. Metoda jakościowa badania jest istotna zarówno z punktu widzenia poznawczego, jak i ewaluacji skuteczności terapii a aspekcie jednostkowym, idiograficznym.
Celem pracy
jest jakościowa analiza procesu terapeutycznego pary, w której jeden z partnerów cierpi z powodu choroby afektywnej dwubiegunowej.
Opis przypadku
. W analizie procesu terapii pary posłużono się metodologią badań jakościowych wykorzystując różne paradygmaty psychoterapeutyczne wskazując na wzajemne związki jakie zachodzą pomiędzy nawrotami choroby, a funkcjonowaniem pary. Wskazano na znaczenie procesów triangulacji, dziedziczenia mitów transgeneracyjnych, oraz dysfunkcjonalnych schematów poznawczych w procesie destabilizacji funkcjonowania pary z jednym z partnerów chorych na chorobę afektywną dwubiegunową .
Wyniki
. W omawianej parze partner choruje na chorobę afektywną dwubiegunową. Partnerka, która odziedziczyła transgeneracyjny mit silnej kobiety jest czynnikiem spajającym integralność pary. U partnerki wykształciły się dysfunkcjonalne wzorce zachowań będące reakcją na chorobę męża. Para ma kilkuletniego syna chorego na zespół Aspergera. Rodzina partnera jest obciążona genetycznie ryzkiem wystąpienia choroby dwubiegunowej.
Wnioski
. Dysfunkcjonalność omawianej pary wynika w znacznym stopniu z wpływu choroby afektywnej dwubiegunowej i towarzyszących mu zaburzeń na funkcjonowanie pary. Spektrum autyzmu u dziecka wiąże się prawdopodobnie zarówno z obciążeniem genetycznym predyspozycji do zaburzeń psychicznych, jak i z dysfunkcjonalnością diady partnerów. O obciążeniu genetycznym świadczy także obecność choroby afektywnej dwubiegunowej w rodzinie partnera. Agresja u partnerki jest prawdopodobnie zespołem adaptacji do obecności choroby w rodzinie. Agresja pełni rolę morfostatyczną wobec integralności pary. W obu rodzinach pochodzenia partnerów mit transgeneracyjny lokował pozycje kobiety jako osoby silnej i zarządzającej rodziną.

Słowa kluczowe: choroba afektywna dwubiegunowa, terapia rodziny

Pol Merkur Lekarski, 2017; XLIII (256); 172–176