Pol. Merkur. Lek (Pol. Med. J.), 2017, XLIII/257: 213-219 - MEDPRESS

Newsletter

Pol. Merkur. Lek (Pol. Med. J.), 2017, XLIII/257: 213-219 Powiększ do pełnego rozmiaru

Pol. Merkur. Lek (Pol. Med. J.), 2017, XLIII/257: 213-219

Tytuł: Czynniki ryzyka późnej depresji u chorych zakładu opieki długoterminowej 

Autorzy: Horwath U, Szczerbińska K. 

Więcej szczegółów

05/257

40,00 zł

STRESZCZENIE PRACY W JĘZYKU POLSKIM I ANGIELSKIM. PEŁNA TREŚĆ ARTYKUŁU TYLKO W JĘZYKU ANGIELSKIM.

Czynniki ryzyka późnej depresji u chorych zakładu opieki długoterminowej


Horwath U1, Szczerbińska K2.

1Zakład Opiekuńczo-Leczniczy w Krakowie; 2Pracownia Badań nad Starzejącym się Społeczeństwem, Zakład Socjologii Medycyny przy Katedrze Epidemiologii i Medycyny Zapobiegawczej, Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie

W grupie chorych zakładów opieki długoterminowej zaburzenia psychiczne w postaci demencji oraz depresji są obok chorób somatycznych najczęstszym problemem zdrowotnym, z którym zmaga się ta populacja chorych. Późna depresja jest diagnozowana u osób po 65 r.ż. Jak wynika z przeglądu literatury, depresja w wieku senioralnym różni się w swojej symptomatologii od zaburzeń depresyjnych u osób w średnim wieku.
Celem pracy
była ocena występowania objawów późnej depresji oraz analiza czynników związanych z występowaniem późnej depresji w grupie chorych zakładu opiekuńczo-leczniczego (ZOL).
Materiał i metody
. Badanie przekrojowe zostało przeprowadzone na grupie 290 rezydentów ZOL w Krakowie przy użyciu kwestionariusza całościowej oceny geriatrycznej chorego InterRAI-LTCF. Analizy statystyczne zostały dokonane przy zastosowaniu modelu analizy regresji logistycznej.
Wyniki
. W niniejszym badaniu, objawy depresyjne zostały stwierdzone u 33,8% pacjentów ZOL. Spośród analizowanych zmiennych istotny związek z występowaniem objawów depresji niezależnie od wieku okazały się mieć: codziennie odczuwane dolegliwości bólowe, obecność choroby psychicznej innej niż depresja, występowanie zaburzeń zachowania i/ lub objawów psychotycznych, zaburzenia snu, duszność oraz poczucie samotności. Ponadto zaobserwowaliśmy różnice w obrazie depresji zależnie od wieku. U starszych (w wieku 80 lat i więcej) pacjentów ZOL, umiarkowana zależność w zakresie czynności życia codziennego (ADL), duszność oraz skłonność do konfliktowości, istotnie częściej wiązały się z występowaniem objawów depresyjnych. Natomiast w grupie chorych w okresie wczesnej starości (poniżej 80 r.ż.) objawy depresyjne były częściej związane z doświadczeniem stresu w ostatnich 90 dniach.
Wnioski
. W wyniku badań wykazano, że depresja osób starszych objawia się przewagą zaburzeń zachowania i/lub objawów psychotycznych. Objawy te powinny być uwzględnione w procesie diagnozy i różnicowania depresji z demencją oraz innymi zaburzeniami psychicznymi. Ponadto, nasze rezultaty skłaniają do wniosku, że obraz depresji jest różny zależnie od wieku: u chorych ZOL po 80 r.ż. ma częściej podłoże organicznych zmian w ośrodkowym układzie nerwowym, natomiast u młodszych (przed 80 r.ż.) podłoże reaktywne na stres.

Słowa kluczowe: depresja w późnym wieku, zakład opiekuńczoleczniczy (ZOL), pacjent placówki opieki długoterminowej, czynniki ryzyka

Pol Med J, 2017; XLIII (257); 213–219