Pol. Merkur. Lek (Pol. Med. J.), 2017, XLIII/258: 264-267 - MEDPRESS

Newsletter

Pol. Merkur. Lek (Pol. Med. J.), 2017, XLIII/258: 264-267 Powiększ do pełnego rozmiaru

Pol. Merkur. Lek (Pol. Med. J.), 2017, XLIII/258: 264-267

Tytuł: Stygmatyzacja lekarzy psychiatrów przez pedagogów 

Autor: Witusik A. 

Więcej szczegółów

05/258

40,00 zł

STRESZCZENIE PRACY W JĘZYKU POLSKIM I ANGIELSKIM. PEŁNA TREŚĆ ARTYKUŁU TYLKO W JĘZYKU ANGIELSKIM!

Stygmatyzacja lekarzy psychiatrów przez pedagogów


Witusik A.

Zakład Psychologii, Instytutu Nauk Pedagogicznych Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, Filia w Piotrkowie Trybunalskim

Psychiatrzy, podobnie jak ich podopieczni, są podmiotem procesu stygmatyzacji. Powstaje pytanie, czy stygmatyzacja lekarzy psychiatrów jest zjawiskiem występującym w gronie pedagogów. Odpowiedź na to pytanie ma ważny wymiar społeczny, bowiem to nauczyciel i pedagog jest osobą kształtującą postawy młodzieży.
Celem pracy
była wstępna, pilotażowa ocena nasilenia stygmatyzacji lekarzy psychiatrów przez nauczycieli i pedagogów niemających na co dzień kontaktów z osobami psychicznie chorymi.
Materiał i metody
. W pracy przebadano 64 nauczycieli i pedagogów uzupełniających wykształcenie w systemie różnych studiów podyplomowych i uzupełniających studiów magisterskich drugiego stopnia. Grupę kontrolną stanowili pedagodzy i pracownicy socjalni pracujący z osobami chorymi psychicznie w domach pomocy społecznej, środowiskowych domach samopomocy i jako pracownicy socjalni (54 osoby). Do oceny procesu stygmatyzacji użyto kwestionariusza ankiety własnej konstrukcji.
Wyniki
. Na pytanie pierwsze dotyczące „upodobniania się lekarzy psychiatrów do swoich pacjentów” w grupie badanej „tak” odpowiedziało 50, osób w grupie kontrolnej 13 (OR 11,236 95% – 95 procentowy przedział ufności CI 4,76-26,63). Na pytanie 2 dotyczące związku wyboru zawodu psychiatry z własnymi zaburzeniami psychicznymi w grupie kontrolnej „tak” odpowiedziało 51 osób w grupie kontrolnej 14 (OR 11,21; 95%CI 4,74-26,52). Trzecie pytanie o „prześwietlanie przez psychiatrów rozmówców” na „tak” w grupie badanej odpowiedziało 40 osób, w grupie kontrolnej 5 (OR 4,33; 95%CI 3,13-17,21). Na pytanie czwarte o uważne przyglądanie się przez psychiatrów innym osobom „tak” w grupie badanej odpowiedziały 42 osoby w grupie kontrolnej 5 (OR 8,40; 95%CI 3,26-19,82). Kontaktu z psychiatrą nie chciałoby mieć 51 osób z grupy badanej i 5 z kontrolnej (OR 35;00 95%CI 11.72 to 104.57 ). Stwierdzenie, że psychiatrzy częściej niż inni lekarze są „dziwni” podało 49 osób z grupy badanej i 10 z kontrolnej (OR 14,37; 95%CI 5.86 – 35.27). Pogląd, że „jeśli ktoś nie nadaje się na chirurga lub internistę to wybiera zawód psychiatry” miało 48 osób z grupy badanej i 9 z kontrolnej (OR 15,00; 95% CI 6.02 to 37.35). Na „dziwne i niezrozumiałe” zachowania u psychiatrów wskazało 45 osób z grupy badanej i 9 z kontrolnej (OR 11,94; 95%CI 4,84- 28,96). Pogląd, że psychiatrę można rozpoznać po dziwnym zachowaniu wskazało także 45 osób z grupy badanej i 9 z kontrolnej (OR 11,94; 95%CI 4,84-28,96). Z psychiatrą nie chciałyby się przyjaźnić 52 osoby z grupy pedagogów i 8 z grupy kontrolnej (OR 24,91; 95%CI 9.36- 66.29). Pogląd, że psychiatrzy „mówią do siebie i dziwnie się ubierają” wyraziło 50 osób, w grupie kontrolnej zaś 13 (OR 11,236; 95% – 95 CI 4,76-26,63). Stwierdzenie, że należy unikać psychiatrów wyraziło 46 osób z grupy badanej i 9 z kontrolnej (OR 12,77; 95%CI 5,19-31,41).
Wnioski
. Zawód psychiatry jest przedmiotem stygmatyzacji w grupie nauczycieli i pedagogów niepracujących z osobami z zaburzeniami psychicznymi. Praca z osobami psychicznie chorymi i z psychiatrami nie przeciwdziała całkowicie procesowi stygmatyzacji psychiatrów.

Słowa kluczowe: stygmatyzacja, psychiatra, pedagog

Pol Merkur Lekarski, 2017; XLIII (258); 264–267