Pol. Merkur. Lek (Pol. Med. J.), 2018, XLIV/259: 019-022 - MEDPRESS

Newsletter

Pol. Merkur. Lek (Pol. Med. J.), 2018, XLIV/259: 019-022 Powiększ do pełnego rozmiaru

Pol. Merkur. Lek (Pol. Med. J.), 2018, XLIV/259: 019-022

Tytuł: Szybkie ustąpienie skrzeplin w lewej komorze podczas leczenia apiksabanem u chorego z kardiomiopatią rozstrzeniową 

Autorzy: Elikowski W, Małek-Elikowska M, Fertała N, Zawodna M, Kruzel K.

Więcej szczegółów

04/259

0,00 zł

STRESZCZENIE PRACY W JĘZYKU POLSKIM I ANGIELSKIM. PEŁNA TREŚĆ ARTYKUŁU TYLKO W JĘZYKU ANGIELSKIM.

Szybkie ustąpienie skrzeplin w lewej komorze podczas leczenia apiksabanem u chorego z kardiomiopatią rozstrzeniową


Elikowski W1, Małek-Elikowska M2, Fertała N1, Zawodna M1, Kruzel K1.

1Oddział Chorób Wewnętrznych, Szpital im. Józefa Strusia w Poznaniu; 2II Klinika Kardiologii, Uniwersytet Medyczny w Poznaniu

Skrzepliny w lewej komorze (LVTs) powstają najczęściej u chorych z pozawałową dysfunkcją lewej komory oraz w kardiomiopatiach, szczególnie w kardiomiopatii rozstrzeniowej (DCM). Stanowią one ryzyko zatorowości systemowej. Bezpośrednio działające doustne antykoagulanty (DOACs), w tym apixaban – selektywny inhibitor aktywnego czynnika X, nie były dotąd systematycznie oceniane u chorych z LVTs; rozpoczęto niedawno badanie porównujące skuteczność apixabanu i warfaryny. W piśmiennictwie dostępne są nieliczne opisy przypadków oraz ich serii przedstawiające chorych z LVTs leczonych DOACs. Autorzy przedstawili przypadek 53-letniego mężczyzny z DCM, który został przyjęty do szpitala z powodu zaostrzenia objawów niewydolności serca. W echokardiografii, poza typowymi cechami DCM, uwidoczniono trzy LVTs w koniuszku lewej komory związane ze rzekomymi strunami ścięgnistymi. Wdrożono leczenie apixabanem, początkowo w dawce dobowej 2 x 2,5 mg – ponieważ stężenie kreatyniny było podwyższone do 2.0 g/dl, a po 2 dniach – po obniżeniu stężenia kreatyniny, dawkę zwiększono do 2 x 5 mg. Od 3 dnia leczenia obserwowano stopniowe zmniejszenie wielkości skrzeplin, a po tygodniu ich całkowite ustąpienie. Nie obserwowano objawów zatorowości systemowej. Chory został wypisany do domu z zaleceniem przewlekłej kontynuacji apixabanu. Według wiedzy autorów, prezentowany przypadek to najszybsze ustąpienie skrzepliny obserwowane podczas leczenia apixabanem w dostępnym piśmiennictwie oraz pierwszy opis zastosowania DOAC w leczeniu mnogich skrzeplin w lewej komorze.

Słowa kluczowe: apixaban, skrzeplina w lewej komorze, kardiomiopatia rozstrzeniowa, niewydolność serca

Pol Merkur Lekarski, 2018; XLIV (259); 19–22