Newsletter

Pol. Merkur. Lek (Pol. Med. J.), 2018, XLIV/264: 276-279 Powiększ do pełnego rozmiaru

Pol. Merkur. Lek (Pol. Med. J.), 2018, XLIV/264: 276-279

Tytuł: Apiksaban w leczeniu skrzeplin w lewej komorze – opis siedmiu przypadków 

Autorzy: Elikowski W, Małek-Elikowska M, Wróblewski D, Fertała N, Zawodna M, Lachowska-Kotowska P, Skommer K.

Więcej szczegółów

03/264

0,00 zł

STRESZCZENIE PRACY W JĘZYKU POLSKIM I ANGIELSKIM. PEŁNA TREŚĆ ARTYKUŁU TYLKO W JĘZYKU ANGIELSKIM!

Apiksaban w leczeniu skrzeplin w lewej komorze – opis siedmiu przypadków


Elikowski W1, Małek-Elikowska M2, Wróblewski D1, Fertała N1, Zawodna M1, Lachowska-Kotowska P1, Skommer K1.

1Oddział Chorób Wewnętrznych, Szpital im. Józefa Strusia w Poznaniu; 2II Klinika Kardiologii, Uniwersytet Medyczny w Poznaniu

Leczenie skrzeplin wewnątrzsercowych (ICTs) stanowi nowe wyzwanie dla bezpośrednio działających doustnych antykoagulantów (DOACs). Skrzepliny w lewej komorze (LVTs) wykrywa się głównie u chorych z ciężką dysfunkcją lewej komory. Zaawansowana niewydolność serca charakteryzuje się częstym występowaniem przewlekłej choroby nerek (CKD). Apiksaban posiada najkorzystniejszy profil nerkowy spośród wszystkich DOACs.
Autorzy przedstawili grupę 7 chorych z rozpoznaniem LVTs, u których zastosowano leczenie apixabanem; u 6 z nich rozpoznano przewlekłą chorobę nerek. LVTs diagnozowano i monitorowano używając głowicy sektorowej, 3-wymiarowej oraz linearnej wysokiej częstotliwości (wyłącznie do oceny koniuszka lewej komory). Badanie echokardiograficzne wykonywano codziennie podczas pierwszych 2 tygodni, następnie 2-3 razy w tygodniu do ustąpienia LVTs, następnie 1 raz w miesiącu; badanie przezprzełykowe wykonywano w ocenie początkowej i później w zależności od potrzeby. Średni wiek chorych wynosił 65 lat. Chorobą podstawową była pozawałowa dysfunkcja lewej komory (3), kardiomiopatia rozstrzeniowa (3) i niewydolność serca o niejasnej etiologii (1). U trzech chorych wykryto więcej niż jedną LVT; także u trzech stwierdzono inne ICTs, u jednej osoby w prawej komorze, u dwóch w uszku lewego przedsionka. Trzech chorych stosowało apiksaban w dawce 5 mg dwa razy dziennie, dwóch 2,5 mg 2 x dziennie, dwóch we wzrastającej dawce. U wszystkich chorych obserwowano stopniowe zmniejszanie LVTs, nie stwierdzono powikłań podczas leczenia apiksabanem. Czas potrzebny do ustąpienia LVTs wynosił 7 do 28 dni (średnio 17 dni).

Słowa kluczowe: apiksaban, skrzeplina w lewej komorze, dysfunkcja lewej komory, niewydolność serca, przewlekła choroba nerek

Pol Merkur Lekarski, 2018; XLIV (264); 276–279