Newsletter

Pol. Merkur. Lek (Pol. Med. J.), 2018, XLV/270: 220-225 Powiększ do pełnego rozmiaru

Pol. Merkur. Lek (Pol. Med. J.), 2018, XLV/270: 220-225

Tytuł: Czynniki kliniczne wpływające na długoterminowe przeżycie chorych ze skurczową niewydolnością serca leczonych terapią resynchronizującą w zaawansowanym wieku 

Autorzy: Kowalik I, Ciszewski J, Dąbrowski R, Maciąg A, Syska P, Gepner K, Jankowska A, Pytkowski M, Szwed H, Sterliński M. 

Więcej szczegółów

02/270

0,00 zł

STRESZCZENIE PRACY W JĘZYKU POLSKIM I ANGIELSKIM. PEŁNA TREŚĆ ARTYKUŁU TYLKO W JĘZYKU ANGIELSKIM.

Czynniki kliniczne wpływające na długoterminowe przeżycie chorych ze skurczową niewydolnością serca leczonych terapią resynchronizującą w zaawansowanym wieku


Kowalik I, Ciszewski J, Dąbrowski R, Maciąg A, Syska P, Gepner K, Jankowska A, Pytkowski M, Szwed H, Sterliński M.

Instytut Kardiologii, Warszawa

Identyfikacja czynników demograficznych i klinicznych wpływających na rokowanie chorych z niewydolnością serca poddanych resynchronizacji (CRT) jest nadal istotna.
Materiał i metody
. Do badania włączono 223 chorych z CRT (177 mężczyzn) w średnim wieku 64,6±9,7 lat, w tym 98 chorych (43,9%) z funkcją defibrylacji (CRT-D), 58 (26,0%) z utrwalonym migotaniem przedsionków (AF). 72 chorych (32,3%) ukończyło 70 rok życia. Średni okres obserwacji wynosił 37±19 miesięcy. Oceniono wpływ czynników klinicznych na umieralność chorych z wszczepionym urządzeniem resynchronizującym pracę serca w grupach powyżej i poniżej 70 roku życia.
Wyniki
. Całkowita umieralność wynosząca 30,9% była zbliżona u chorych w wieku poniżej 70 i powyżej 70 lat (HR:1,41, 95%CI:0.70- 2.82). Analiza całej grupy obserwowanych chorych wykazała istotnie lepsze rokowanie u kobiet niż u mężczyzn (HR:0.12,95% CI:0.03- 0.59; p=0,0088). Niższa umieralność wiązała się również z wyższą frakcją wyrzutową lewej komory (HR:0.94, 95%CI:0.90-0.98; p=0,0031) natomiast choroba wieńcowa (HR:2.09, 95% CI:1.10-3.99; p=0,0245), przewlekła choroba nerek (HR:3,00, 95%CI:1.47-6.12; p=0,0024) oraz wyższa klasa NYHA (HR:2,28, 95%CI:1.18-4.40; p=0,0137) stanowiły czynniki istotnie zwiększające umieralność. W grupie chorych >70 lat, płeć nie była czynnikiem wpływającym na przeżycie, a umieralność była niższa w grupie chorych z nadciśnieniem tętniczym i utrwalonym AF. Tylko przewlekła choroba nerek wskazywała na wyższą umieralność tej grupy chorych (HR:6,74, 95%CI:1.90-23.9). Zastosowanie funkcji defibrylacji nie determinowało wskaźnika przeżycia, zarówno u młodszych jak i starszych chorych.
Wnioski
. U chorych z terapią resynchronizującą płeć żeńska była czynnikiem o lepszym rokowaniu pod względem umieralności. Dla chorych powyżej 70 r.ż. gorsze rokowanie było związane z przewlekłą chorobą nerek. Zastosowanie funkcji defibrylacji nie poprawiało przeżycia.

Słowa kluczowe: terapia resynchronizująca, umieralność, czynniki prognostyczne, wiek

Pol Merkur Lekarski, 2018; XLV (270); 220–225