Newsletter

Pol. Merkur. Lek (Pol. Med. J.), 2016, XL/239: 283-287 Powiększ do pełnego rozmiaru

Pol. Merkur. Lek (Pol. Med. J.), 2016, XL/239: 283-287

Tytuł: Wartości stężeń D-dimerów i cholesterolu HDL w przewidywaniu wystąpienia ostrej zatorowości płucnej 

Autorzy: Kowalski J, Jędrzejczyk JT, Barylski M, Ciećwierz J, Sienkiewicz M, Kowalczyk E. 

Więcej szczegółów

02/239

0,00 zł

STRESZCZENIE PRACY W JĘZYKU POLSKIM I ANGIELSKIM. PEŁNA TREŚĆ ARTYKUŁU TYLKO W JĘZYKU ANGIELSKIM.

Wartości stężeń D-dimerów i cholesterolu HDL w przewidywaniu wystąpienia ostrej zatorowości płucnej


Kowalski J1, Jędrzejczyk JT1, Barylski M1, Ciećwierz J2, Sienkiewicz M3, Kowalczyk E2.

Uniwersytet Medyczny w Łodzi: 1Klinika Chorób Wewnętrznych i Rehabilitacji Kardiologicznej; 2Zakład Farmakologii i Toksykologii; 3Zakład Alergologii i Rehabilitacji Oddechowej

Zatorowość płucna (PE) jest najczęściej kliniczną manifestacją zakrzepicy żylnej. Brak prostego i bezpiecznego badania laboratoryjnego potwierdzającego lub wykluczającego PE jest problemem, który opóźnia rozpoznanie.
Celem badania
była ocena przydatności oznaczania stężenia D-dimerów i HDL-cholesterolu w przewidywaniu wystąpienia ostrej zatorowości płucnej.
Materiał i metody
. W badaniu uczestniczyło 86 pacjentów. Stężenie cholesterolu frakcji HDL (HDL-C) i cholesterolu frakcji LDL (LDL-C) oceniano za pomocą katalazy HDL-C i LDL-C. Poziom D-dimerów był badany metodą immunoenzymatyczną przy użyciu testu wysokiej czułości (VIDAS D-Dimer Exclusion). Zatorowość płucną rozpoznawano na podstawie wyniku tomografii komputerowej wysokiej rozdzielczości wzmocnionej kontrastem (16-rzędowy GE Light Speed Pro- and 64-rzędowyToshiba Aquilion System).
Wyniki
. Wszyscy pacjenci, u których rozpoznano PE, mieli podwyższone stężenia D-dimerów. Współczynnik ryzyka (OR) wyliczony dla D-dimerów wskazuje, że u badanych, u których stężenie D-dimerów było ≥859,5 ng/ml, ryzyko PE wzrastało 612-krotnie, w porównaniu z tymi, u których stężenia te były niższe niż 895,5 ng/ml. Stężenie cholesterolu HDL u pacjentów z PE było istotnie niższe w porównaniu do grupy kontrolnej (p<0,05). OR wyliczony dla HDL-C wskazuje, że ryzyko PE u badanych ze stężeniem HDL-C ≤44mg/dl jest 26,89 razy wyższy niż u tych, u których stężenie HDL-C jest większe od 44 mg/dl.
Wnioski
. Na podstawie wyników badania wnioskujemy, że podwyższone stężenie D-dimerów i obniżone stężenie HDL są niezależnymi czynnikami ryzyka ostrej zatorowości płucnej.

Słowa kluczowe: ostra zatorowość płucna, stężenie D-dimerów, stężenie HDL-C, czynnik ryzyka

Pol Merkur Lekarski, 2016; XL (239); 283–287