`

SPIS TREŚCI 2019, Tom 25, Nr 3 / CONTENTS 2019, Vol. 25, No. 3


strony / pages ENGLISH POLISH kup artykuł / buy article
123-130

SUMMARY IN POLISH & ENGLISH. FULL ARTICLE ONLY IN POLISH.

Pathogenesis of chronic rhinosinutis


Wojdas A.

Department of Otolaryngology, Military Institute of Aviation Medicine, Warsaw, Poland

International Review of Medical Practice, 2019; Vol. 25, No. 3, 123

Chronic rhinosinusitis (CRS) is a disease of unknown etiology. Until now, fungal infections, biofilm formation, presence of superantigen, atopy or microbiome activity and immune barrier disorders have been considered etiopathogenogenetic factors, which result in the failure of the ostiomeatal complex and mucociliary transport. It is currently accepted that the presence of fungi and their colonization can play an important role in modifying the picture of the disease. The formation of a bacterial biofilm is associated with the presence of a bacterial infection that is found within the nasal cavity and paranasal sinuses. The presence of bacteria is the cause of inflammation, and the bacterial biofilm is responsible for the persistence of sinusitis. Moreover bacterial endotoxins acting as superantigens cause the persistence of the inflammatory process. The importance of atopy, biotome or immunlogical barrier leads to disorders related to the anatomy of the nasal cavity and paranasal sinuses, as well as damage to the natural immune response, can lead to the development of changes observed in CRS. The complexity of the CRS clinical picture in relation to ongoing pathogenesis studies indicates that disease phenotypes cannot still be precisely defined.

Key words: chronic rhinosinusitis, pathogenesis, atopy, biofilm, microbiome, superantigen, immunological barrier

Patogeneza przewlekłego zapalenia błony śluzowej jam nosa i zatok przynosowych

Wojdas A.

Klinika Otolaryngologii Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej w Warszawie

International Review of Medical Practice, 2019; Vol. 25, No. 3, 123

Przewlekłe zapalenie błony śluzowej jamy nosowej i zatok przynosowych (PZJNZP) jest chorobą o nieustalonej etiologii. Za czynniki etiopatogenetyczne uważało się dotychczas zakażenie grzybicze, tworzenie biofilmu, obecność superantygenu, atopię, działanie mikrobiomu i zaburzenia bariery immunologicznej, których efektem działania jest niewydolność kompleksu ujściowo-przewodowego i transportu śluzowo-rzęskowego. Aktualnie przyjmuje się, że obecność grzybów i ich kolonizacja może odgrywać ważną rolę w modyfikowaniu obrazu choroby. Tworzenie biofilmu bakteryjnego związane jest z obecnością zakażenia bakteryjnego, które jest stwierdzane w obrębie jamy nosowej i zatok przynosowych. Obecność bakterii jest przyczyną rozwoju stanu zapalnego, a biofilm bakteryjny jest odpowiedzialny za utrzymywanie się zapalenia zatok przynosowych. Z kolei endotoksyny bakteryjne działające jako superantygeny powodują utrzymywanie się procesu zapalnego. Znaczenie atopii, biotomu lub bariery immunologicznej prowadzi do zaburzeń związanej z anatomią jamy nosa i zatok przynosowych, jnatomiast uszkodzenie naturalnej odpowiedzi immunologicznej, może prowadzić do rozwoju zmian obserwowanych w PZJNZP. Złożoność obrazu klinicznego PZJNZP w odniesieniu do prowadzonych badań nad patogenezą wskazuje, że nadal nie można ściśle zdefiniować fenotypów choroby.

Słowa kluczowe: przewlekłe zapalenie błony śluzowej jam nosa i zatok przynosowych, patogeneza, atopia, biofilm, mikrobiom, superantygen, bariera immunologiczna